วันวานยังหวานอยู่ ตัวดูดหวานเย็นยุค 90

เชื่อว่าหลายๆ ท่านที่อายุอยู่ในช่วงเลข 3x - 4x คือคนที่ทันวัยเด็ก หรือวัยรุ่นในยุค 90 คงยังพอจดจำช่วงเวลานั้นก็ได้

เป็นช่วงอายุที่ทั้งสนุกและมีความสุขแทบจะที่สุดเลยก็ว่าได้ ทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะช่วงวัยของเรายังไม่มีภาระหน้าที่ อย่างเช่นทุกวันนี้

เทคโนโลยีก็ยังไม่ก้าวหน้ามาก หลายๆ คนคงยังทำมือถือ Nokia 3310 กันได้กับเกมส์งูสมัยนั้น คนไม่ได้ติดหน้าจอมือถือเหมือนอย่างตอนนี้

เด็กมีเวลาได้ออกไปเล่นนอกบ้านหลังเลิกเรียน ไม่ต้องเก่งกวดวิชาแข่งขันกัน มีร้านค้าแถวบ้านที่มีคุณตาคุณยาย เปิดร้านขายของโชว์ห่วยเก่าๆ

ต่างกับสมัยนี้ที่ทุกคนต่างเข้าร้านสะดวกซื้ออย่าง 7-11 กันหมด

แม่ให้เงินไปโรงเรียนสมัยนั้นก็ได้กันแค่กันละ 5-10 บาทก็พอซื้อขนมกินจนอิ่มแล้ว บางทีเงินเหลือจากโรงเรียน ผ่านร้านค้าก็ต้องแวะซื้อตัวดูดหวานเย็น

ซึ่งในสมัยนั้นถือได้ว่าเป็นไอติมไม่กี่ยี่ห้อที่มีในตู้ ส่วนใหญ่จะเป็นพวกถั่วเขียวต้มน้ำตาลแล้วแม่ค้าเอามามัดถุงกับยางแล้วนำไปแช่จนแข็ง หรือไม่ก็เป็นไอติมแท่งธรรมดาๆ นี่แหละ แต่บางทีเงินเหลือน้อย 1-2 บาท ก็ไม่พอซื้อไอติมแบบนั้น แต่ก็พอจะได้ชื่นใจกับตัวดูดหวานเย็นรูปตุ๊กตาต่างๆ ซึ่งในสมัยนั้นน่าจะตัวละ 1 บาทได้มั้ง

ซื้อเสร็จก็เดินดูดไปจนถึงบ้าน มองย้อนกลับไปแล้วก็มีความสุขดีนะเป็นความทรงจำเล็กๆ ที่แสนอบอุ่น กับบ้านเมืองที่เรียบง่าย รถราไม่ติดเหมือนทุกวันนี้

ทุกคนมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน มีน้ำใจให้กันช่วยเหลือ ไม่ใช่ต่างกันต่างรีบเร่งเพื่อหาเงินอย่างทุกวันนี้

อยากให้สังคมเรากลับมาเป็นเหมือนช่วงเวลานั้น มีเวลาพูดคุยกับคนที่เรารักมากกว่าจ้องหน้าจอมือถือเล่น facebook ท่องโลกโซเชียลมากเกินกว่าโลกแห่งความจริง

 

แล้วยุค 90 ของเพื่อนๆ ละครับเป็นแบบไหนลองมาแชร์ประสบการณ์กัน